วันเสาร์ 14 June 2008Thyregod, DENMARK Temp.18 degree celsius, Ranny
มา ต่อช่วงเย็น (ต่อจากหน้าเมื่อวานนะ..)
@ กระถางดอกไม้แสนสวย.. @
หลัง จากที่คุณน้าๆเหน็ดเหนื่อย กับหลานวัยซน คนอลเวงมาหลายชั่วโมง.. ตอนนี้คุณน้าก็เริ่ม ต้องการตัวช่วย..อิอิ
@ princess Josefine.. @
~~ ใครหนอจะเป็นตัวช่วย ~~
ที่รัก ได้ความคิด ชวนคุณพ่อคุณแม่ ที่อยู่เมืองใกล้ๆกัน มาทานอาหารเย็นที่นี่ อีกอย่าง..จะได้ช่วยเลี้ยงหลานไปด้วย..อิอิ (แผนสูง)
คุณพ่อคุณแม่ ก็ตกลงปลงใจอย่างง่ายดาย (สงสัยจะคิดถึงหลานๆ) หอบเอาขนมมาฝากหลานๆเยอะแยะเลย.. ได้กอดได้หอมหลานจนชื่นใจ..
@ คุณย่า และหลานสาวสุดที่รัก.. @
@ คุณปู่ กับหลานชายคนโปรด.. @
วันนี้ เราสองคน จะทำ BBQ เลี้ยงคุณพ่อคุณแม่ และหลานๆ.. เรารับหน้าที่ทำสลัด และซอส ที่รักเตรียมเตาบาร์บิคิว และเป็นเชฟปิ้งๆย่างๆวันนี้..
ส่วน คุณแม่คุณพ่อเป็นแผนกเอ็นเตอร์เทนหลานๆ รับหน้าที่ ทายาทอสูร ต่อจากพวกเรา..อิอิ
@ คุณย่าเล่นกับหลาน.. @
@ มาคุสมีความสุขใหญ่เลย มีคนมาเล่นที่บ้านเยอะ..อิอิ @
เรา เตรียมสลัดไว้เสร็จแล้ว.. ก็ออกมาพักผ่อนข้างนอก..
เห็น คุณแม่พาน้องโจเซฟีนน่าไปปั่นจักรยาน บอกว่าเหนื่อยแทบแย่ เพราะวิ่งตามหลานไม่ทัน..อิอิ แต่คงเป็นเหนื่อยที่มีความสุข ได้ออกกำลังกายไปในตัว..
@ บรรยากาศแห่งความสุข.. @
@ เราก็ชื่นชมดอกไม้ใบหญ้า ไปเรื่อย..อิอิ @
ส่วนที่รัก ก็นั่งคุยกันกับคุณพ่อ ประสาผู้ชายๆ..
@ มีแต่หนุ่มๆ (เหลือ)น้อย..อิอิ แซวเล่นน @
คุณแม่ ก็มาช่วยเราที่ครัว.. มีลูกชายเป็นลูกมือให้.. เห็นภาพสองคนแม่ลูกช่วยกันทำอาหารทีไร เราปลื้มใจทุกที เป็นภาพที่น่ารักจริงๆ
@ ตั้งอกตั้งใจ.. @
@ BBQ.. @
กว่า จะปิ้ง ย่างกันเสร็จนานมากๆ เพราะเตาบาร์บิคิวไม่ร้อนพอ ต้องเอามาทอดในกระทะอีกหน.. ได้ทีแซวที่รักใหญ่ คุณพ่อครัวหัวป่าห์ ไฟไม่แรงเล้ยย..อิอิ ><
@ โต๊ะอาหารวันนี้.. @
~~ อาหารมื้อพิเศษ ~~
ทาน อาหารด้วยกัน.. มื้อนี้ครบทุกคนเลย..
มีคุณปู่คุณย่า คุณพ่อคุณแม่(จำเป็น) และลูกๆ (จำเป็น)..อิอิ
@ คู่คุณปู่คุณย่า ที่น่ารัก.. @
@ คู่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่(จำเป็น).. @
@ สเต็กแสนอร่อยวันนี้.. @
คุณแม่ พาเด็กๆขึ้นไปนอนตอนทุ่มนึง.. กล่อมเล่านิทานอยู่นานเลย เด็กๆก็ไม่หลับ
ที่รักขึ้นไปแจมกล่อมหลานด้วย แต่หลับก่อนหลานซะอีก..อิอิ คนที่หลับยากที่สุดคือ น้องโจเซฟีนน่า สงสัยคงจะห่วงคุณแม่(ตัวจริง)ไม่กลับมาสักที.. ส่วนน้องมาคุส หลับไปนานแล้ว (พร้อมน้องโอเล..อิอิ) สงสัยจะเพลียจัด..
@ รูปนี้น้องโจเซฟีนน่าถ่ายให้.. @
กว่า คุณพ่อคุณแม่จะได้กลับบ้านก็ดึกเลย
ต้องขอบคุณ คุณพ่อคุณแม่มากๆๆนะคะที่มาช่วยพวกเราเลี้ยงหลานๆ และมีมื้อเย็นที่พิเศษด้วยกัน.. คุณพ่อคุณแม่น่ารักมากๆ เป็นตัวช่วยที่ดีจริงๆ..อิอิ
พี่แอนน์ และพี่ปีเตอร์ (คุณพ่อคุณแม่ตัวจริงของเด็กๆ) กลับบ้านมาห้าทุ่มกว่า เราทำพิธีมอบเด็กๆส่งคืน พี่ๆชื่นชมเรากับที่รักมากๆ ที่ช่วยดูแลเด็กๆ แถมบ้านสะอาดสะอ้านไม่รกด้วย (เพราะเราไล่ตามเก็บอย่างดีก่อนเค้ามา..อิอิ)
.....
เช้าวันอาทิตย์..
สองเด็กน้อย เข้ามาปลุกเราถึงเตียง (เมื่อวานไม่เห็นเข้ามา วันนี้คงไม่อยากให้เรากลับละมั้ง..อิอิ) ทานข้าวเช้ากันเสร็จ เราสองคนเตรียมตัวเดินทางกลับ..
@ ติดคุณน้าหมับเลย..แกะไม่ออก..อิอิ @
ก่อนกลับ มีเรื่องหวาดเสียวจนได้ ตอนที่เรากับพี่ๆนั่งคุยกันอยู่ ก็ได้ยินเสียงเด็กๆร้องไห้..พี่แอนน์ขึ้นไปดู น้องโจเซฟีนน่า เลือดออกเต็มปากเลย.. น่ากลัวมากๆ เค้าคงวิ่งไล่จับกันแล้วคงล้มหน้าไปกระแทกกับพื้น
ตกอกตกใจกันทุกคน ดีนะ ที่ไม่เป็นเมื่อวาน ไม่งั้นเราสองคนคงทำอะไรไม่ถูก ต้องแย่แน่ๆ โชคดีที่เป็นวันนี้ คุณพ่อคุณแม่น้องๆอยู่
@ นั่งรถไฟกลับโคเปนเฮเกน.. @
เรา ได้แต่ช่วยกันปลอบเด็กๆ แต่สักพักเราก็ต้องรีบไปขึ้นรถไฟแล้ว
หวังว่า น้องโจเซฟีนน่าคงไม่เป็นอะไรมาก ที่รักเป็นห่วงหลานมากๆเลย กลับถึงบ้านโทรถามพี่ชายทันที
@ ดีใจๆ เห็นน้องวัวเดนมาร์ก ออกมาเริงร่าข้างนอกแล้ว.. @
ได้ มาเลี้ยงหลานคราวนี้เราได้อะไรหลายๆอย่าง
ข้อหนึ่ง.. หลงรักหลานๆไปเต็มๆ ทั้งที่เราเองเป็นคนเล่นกับเด็กๆไม่เป็น.. แต่พอกลับมาบ้าน กลับคิดถึง นี่แค่เลี้ยงไม่กี่วันเองนะ ยังรู้สึกผูกพันธ์ ถ้าเป็นลูกตัวเองจะขนาดไหนน๊า..อิอิ
@ บ้านสวยๆริมทางรถไฟ.. @
ข้อสอง.. ได้เห็นความรักของพี่และน้อง เด็กๆมีเพื่อนเล่น พี่น้องรักกัน และทะเลาะกันบางครั้ง แต่สุดท้ายก็รักกันทุกที..
เห็นได้จากตอนน้องโจเซฟีนน่าล้มปากแตก น้องมาคุสก็ร้องไห้ไปด้วย คงเสียใจแทนพี่สาว ที่พี่สาวเจ็บ.. เราเห็นภาพนั้นละ ซึ้งในความเป็นพี่น้องจริงๆ
@ กังหันลม.. @
ข้อสาม.. ได้รู้ว่า การเป็นพ่อแม่คนไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ต้องใช้ความอดทน และเสียสละขนาดไหน
ดูแลเด็กที่ยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ตลอดเวลา เป็นการทำงาน full time ตลอด 24 ชม.จริงๆนะ ไม่มีวันหยุดนักขัตฤกษ์ อยากนอนตื่นสายๆก็ไม่ได้.. ทุกลมหายใจเข้าออกคือลูก..
อันนี้ละที่ทำให้เรายังไม่พร้อม.. เพราะเมื่อมีลูก นั่นหมายถึง.. เราพร้อมที่จะเสียสละความสุขของตัวเอง เพื่อลูก..
เป็น การเสียสละที่ยิ่งใหญ่ และ คงเป็นความสุขที่ยิ่งใหญ่ด้วยเช่นกัน ^^
และข้อสุดท้าย.. สักวันหนึ่งเราคงมีวันนั้น วันที่พร้อมเป็นพ่อและแม่..
แต่ตอนนี้ขอใช้ชีวิตคู่ ให้คุ้มอีกนิดส์น๊า.. พร้อมเมื่อไหร่ เราคงมีชีวิตคี่ มีนู๋น้อยแน่นอนจ๊ะ..อิอิ (ว่าแต่ ใกล้กำหนดสัญญาจะท้องแล้วนี่นา? )
.....
วันนี้ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ อรุณสวัสดิ์ มีความสุขทุกๆวันนะ..
ปล.ขอบคุณ ทุกข้อความและมิตรภาพดีๆนะคะ ได้อ่านหมดทุกข้อความค่ะ ว่างๆจะแวะไปทักทายกันน๊า คิดถึงทุกคนเสมอๆๆค่ะ ^^
Edit : text + picture
Say You Love Me : Bossa Love Song